Για τους ασφαλιστές τη διαίρεση της εθελοντικής και υποχρεωτικής ασφάλισης είναι σημαντική, καθώς από την άποψη της φορολογίας. Για παράδειγμα, στην ασφάλιση αστικής ευθύνης για τις ασφαλισμένος μπορεί να έχουν δυσκολία στην τοποθέτηση του κόστους για τις δαπάνες, προκειμένου να μειωθεί η φορολογική βάση. Το πρόβλημα στη συνέχεια. Δυνάμει της παραγράφου 2 του άρθ. 263 φορολογικού κώδικα με το κόστος των εξόδων που εκπίπτουν, περιλαμβάνει το κόστος της υποχρεωτικής ασφάλισης (που θεσπίστηκε από τη νομοθεσία της Ρωσίας), ενώ οι δαπάνες αυτές περιλαμβάνονται στις λοιπές δαπάνες εντός των ορίων των ποσοστών ασφάλισης, που εγκρίθηκε σύμφωνα με τη νομοθεσία RF και τις απαιτήσεις των διεθνών συμβάσεων. Σε περίπτωση που τα ποσοστά αυτά δεν έχουν εγκριθεί, το κόστος της υποχρεωτικής ασφάλισης περιλαμβάνονται σε άλλα έξοδα στο ποσό του πραγματικού κόστους. Ως εκ τούτου, να αντιμετωπιστεί το ζήτημα του κατά πόσον η σύναψη της συμφωνίας για την υποχρεωτική ή προαιρετική ασφάλιση, που πρέπει να απαντηθούν σχετικά με τη δυνατότητα μείωσης της φορολογικής βάσης. Αντιφατικές ρυθμιστικές σύγχυση. Άρθρο 263 Κώδικα Φορολογίας λέει για "υποχρεωτική είδη ασφάλισης, τμήμα 2, το άρθρο. 3 της από 27.11.92 RF № 4015-1 «Την οργάνωση των ασφαλιστικών δραστηριοτήτων στη Ρωσία» (στο εξής: - ο νόμος № 4015-1) υποστηρίζει ότι η ασφάλιση είναι με τη μορφή της υποχρεωτικής και προαιρετικής ασφάλισης. Όπως βλέπουμε, υποχρεωτική και προαιρετική ασφάλιση - μια φόρμα, παρά ασφάλισης. Είδη ασφάλισης που ορίζονται στο προβλέπεται στο άρθρο 32,9 του νόμου № 4015-1, η οποία χορηγείται σε έναν εξαντλητικό κατάλογο, με τη λέξη «εθελοντική» ή «υποχρεωτική» ασφάλιση σε αυτό το άρθρο είναι διαθέσιμο. Νόμος № 4015-1, η οποία ρυθμίζει την αδειοδότηση των ασφαλιστικών δραστηριοτήτων, υπό την προϋπόθεση ότι η εθελοντική και την υποχρεωτική ασφάλιση μπορεί να είναι ένα είδος ασφάλισης, και η διαφορά στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι σε φόρμα, αλλά με τη μορφή ασφάλισης. Ως εκ τούτου, το τμήμα 2, το άρθρο. 263 Φορολογική κώδικα, είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί, προκειμένου να συντονίσουν τη διάταξη αυτή με τις διατάξεις της ασφαλιστικής νομοθεσίας, με τη φράση «υποχρεωτική ασφάλιση" πρέπει να αντικατασταθεί από τον όρο "ασφάλιση, η οποία πραγματοποιείται με δεσμευτική μορφή. Νομοθετική ορισμός της «υποχρεωτικής ασφάλισης" που περιλαμβάνεται στον Αστικό Κώδικα. Σύμφωνα με τη ρήτρα 2, το άρθρο. 927 του Αστικού Κώδικα, σε περιπτώσεις όπου το δίκαιο των προσώπων που αναφέρονται σ 'αυτό έγκειται η υποχρέωση για ασφάλιση, καθώς οι ασφαλιστές ζωής, την υγεία ή την περιουσία των άλλων προσώπων ή των πολιτών τους ευθύνη σε άλλους για δικό της λογαριασμό ή για λογαριασμό των ενδιαφερόμενων φορέων (υποχρεωτική ασφάλιση), τότε η ασφάλιση γίνεται με συμβάσεων σύμφωνα με τους κανόνες του κεφαλαίου 48 του Αστικού Κώδικα. Το άρθρο 935 του Αστικού Κώδικα επαναλαμβάνει ουσιαστικά τις διατάξεις του άρθ. 927 Αστικού Κώδικα, υπό την προϋπόθεση ότι η νομοθεσία την υποχρέωση να ασφαλίσει: -Η ζωή, την υγεία ή την περιουσία των άλλων προσώπων που ορίζονται από το νόμο σε περίπτωση τραυματισμού του ζωή, την υγεία ή την ιδιοκτησία? -Κίνδυνος της αστικής ευθύνης του, η οποία μπορεί να προκύψει ως αποτέλεσμα ζημία για τη ζωή, την υγεία ή την περιουσία των άλλων προσώπων ή παραβιάσεις των συμβάσεων με άλλα άτομα? -Ακίνητα οποία κυριότητα του κράτους ή των δημοτικών μπορεί να ανατεθεί σε πρόσωπα που ορίζονται στο νόμο. Ως το μοναδικό κριτήριο για την κατάταξη της υποχρεωτικής ασφάλισης του Αστικού Κώδικα έχει προσδιοριστεί η ονομασία του προσώπου από το νόμο για την ασφαλιστική σύμβαση, ασφαλισμένο με ορισμένα συμφέροντα. Μεγάλη σύγχυση στο θέμα της υποχρεωτικής ασφάλισης έχει γίνει η έγκριση της παραγράφου 4 του άρθρου 3 του νόμου № 4015-1, η οποία προβλέπει ότι οι όροι και οι διαδικασίες για την υποχρεωτική ασφάλιση καθορίζεται από τους ομοσπονδιακούς νόμους για συγκεκριμένα είδη της υποχρεωτικής ασφάλισης. Σε Επιπλέον, οι νόμοι αυτοί πρέπει να περιέχει διατάξεις: Editorial άρθ. 3 του νόμου № 4015-1, αποτέλεσμα πριν από τον Ιανουάριο του 2004, υπό την προϋπόθεση ότι η υποχρεωτική ασφάλιση γίνεται στην ισχύ του νόμου, καθώς και τα είδη, τους όρους και τη διαδικασία της υποχρεωτικής ασφαλίσεως σύμφωνα με τους σχετικούς νόμους της Ρωσίας. Αυτός ο ορισμός είναι πιο εύκολα και με ακρίβεια, αναφέρεται ότι η υποχρεωτική ασφάλιση (που πραγματοποιούνται σε ισχύ νόμου), εκτός από το ότι η λέξη "είδη" στην περίπτωση αυτή έρχεται σε αντίθεση με το γεγονός ότι η υποχρεωτική ασφάλιση - τη μορφή, δεν είναι ένα είδος ασφάλισης. Η έγκριση της τρέχουσας έκδοσης του νόμου № 4015-1 δεν αλλοιώνει την έννοια της υποχρεωτικής ασφάλισης, αλλά ταυτίζεται πλέον με ορισμένες διατάξεις που πρέπει να περιληφθούν στη νομοθεσία περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως. Δεν έχει αλλάξει η ρήτρα 3, το άρθρο. 936 του Αστικού Κώδικα, το οποίο ορίζεται ότι τα αντικείμενα που υπόκεινται σε υποχρεωτική ασφάλιση έναντι των κινδύνων που θα πρέπει να είναι ασφαλισμένοι, και το ελάχιστο μέγεθος των ασφαλίστρων που καθορίζονται από το νόμο, καθώς και στις περιπτώσεις που προβλέπονται από το άρθρο 3, το άρθρο. 935 Αστικού Κώδικα, από το νόμο ή την καθεστηκυία τάξη. Συνεπώς, Τμήμα 3, το άρθρο. 936 Αστικού Κώδικα, και στο τμήμα 3, το άρθρο. 3 του νόμου № 4015-1 καθορίζουν την κατεύθυνση της νομικής ρύθμισης για τη νομοθεσία περί υποχρεωτικής ασφαλίσεως. Έτσι, του Αστικού Κώδικα και του νόμου № 4015-1 σε αυτό το τμήμα διαφέρουν μεταξύ τους. Διαφωνίες για το θέμα της λήψης ασφαλιστικών υποχρεωτική ή προαιρετική συνοψίζεται στο αν μπορεί να αποδώσει στην υποχρεωτική ασφάλιση, εφόσον η ευθύνη για την ασφάλιση ανήκει το άτομο από το νόμο, αλλά ο νόμος δεν περιέχει διατάξεις δυνάμει του άρθρου 3 st.936 Αστικού Κώδικα και / ή Ρήτρα 4, άρθρο. 3 № 4015-1. Κατά την άποψή μας, τμήμα 3, το άρθρο. 936 του Αστικού Κώδικα και το τμήμα 4 του άρθ. 3 του νόμου № 4015-1 δεν περιλαμβάνει κριτήρια για τον προσδιορισμό της υποχρεωτικής ασφάλισης. Το μόνο κριτήριο της διάκρισης των υποχρεωτικών από την προαιρετική ασφάλιση περιέχεται στην παράγραφο 2 του άρθρου. 927 του Αστικού Κώδικα και το άρθρο 1.3. 935 Αστικού Κώδικα, που έχουν εγκατασταθεί νόμιμα ότι η υποχρεωτική ασφάλιση - είναι για το νόμο για ένα πρόσωπο με σύμβαση για την ασφάλιση.