Την εποχή εκείνη, που περιγράφονται στα έπη του Ομήρου, οι Έλληνες συνήθως τρώνε δύο φορές την ημέρα: το μεσημέρι και στη δύση του ηλίου, μετά από μια ημέρα εργασίας. Ο Όμηρος αναφέρει επίσης πρώιμο πρωινό πριν από την εργασία. Στις ημέρες των εορτασμών και αναμνηστικές γιορτές γεγονότα. Πανηγύρια, ως μέρος της αντίκα, ιδίως την ελληνική νοοτροπία, έχουν συνδεθεί, σύμφωνα με τον Ησίοδο, με την εξιδανίκευση του χρόνου «χρυσή εποχή», με μια εξιδανικευμένη εικόνα του δικού τους θεούς της ζωής, ο οποίος πέρασε τις μέρες τους σε γιορτές, και την ευδαιμονία. Ποτέ-ζουν θεούς, μια χρυσή γενιά των ανθρώπων που τους παρέχονται με μια ήσυχη ύπαρξη ενός σαφούς και ψυχή. Ήξεραν δεν θλίψη ουτε κόπο ουτε λυπηρό το γήρας. Η ζωή του πέρασαν σε γιορτές. Τακτικό προσκεκλημένο στις γιορτές του γάμου, την αρχαία παράδοση, υπήρξε πάντα Αφροδίτη. Ρωμαϊκή Apuleius συγγραφέας, φωτίζεται η σχέση της θεάς με την κόρη της - Βίκυ, είπε ότι μετά την υπόθεση επόμενη οικογένεια: - Μου φαίνεται ότι αυτή η άσχημη δούλος άλλο τίποτα δεν θα μπορούσε να ικανοποιήσει τους λάτρεις ως επιμελής υπηρεσία: Θέλω να δοκιμάσετε τις ικανότητές σας. Ας εξετάσουμε αυτό το σωρός των μικτών σπόρων, καθώς και την επέκταση όλα ήθελα να είναι, σε κόκκους δημητριακών ξεχωριστά, πριν το βράδυ, να μου παράσχει την εργασία τους για έγκριση, "- πήγε να διασκεδάσει το γλέντι του γάμου (Apuley. Metamorfozy.VI, 10. Per. Μ.Α. Kuzmina ). Σκηνές από την μυθολογία συχνά παίζουν με τις διάφορες εορταστικές εκδηλώσεις. Για παράδειγμα, μια εκδήλωση προς τιμήν της θεάς του έρωτα Ρωμαϊκής - Αφροδίτη, κατά τη διάρκεια της λατρείας, οι θεατές ήταν ιδανικό και την πομπή της θεάς, η συμμετοχή της στη γιορτή του γάμου: "Αλλά Αφροδίτη, συνοδεύεται από ενθουσιώδεις κραυγές του πλήθους, που περιβάλλεται από ένα σμήνος από τους μικρούς αυτούς χοροπηδά, χαμογελώντας γλυκά, σταμάτησε σε ένα γοητευτικό θέση στο κέντρο της σκηνής, θα πίστευε κανείς ότι στην πραγματικότητα αυτά τα ζουμερά και γαλακτώδες λευκό-έχουν αγόρια ηλικίας μόλις εμφανίστηκε από τον ουρανό ή από το τη θάλασσα: και τα φτερά, και τα τόξα, και γενικά όλα τα είδη των μαλλιών σας μοιάζει ακριβώς cupids, στα χέρια τους δαυλούς καίγονται ζωηρά, σαν να επρόκειτο για φώτα κυρία του μέχρι το δρόμο σε κάθε γλέντι του γάμου. Συρρέουν εδώ σειρά από όμορφα αθώα κορίτσια εδώ - Grace χαριτωμένη out - Horae όμορφα - ρίχνουν λουλούδια και γιρλάντες, για χάρη της θεάς ύφανση χορό τους αγαπητή κυρία υμνούν την απόλαυση των κλειδαριών άνοιξη (Apuley. Metamorfozy.VI, 10 Per. ΜΑ . Kuzmina). Στη γιορτή συμμετείχαν πάντοτε ο τραγουδιστής που τραγουδούσαν τα κατορθώματα των ηρώων και κάθε τι που θα ενδιέφερε το κοινό. Οι φιλοξενούμενοι είχαν τοποθετηθεί σε ομάδες δύο ή τριών, με την αιτιολογία, που ορίζεται ιδιοκτήτη τους. Πίνακας επίσημων αποτελείται από τρία μενού πορεία αποτελούνταν από λαχανικών, κρέατος και πιάτα με ψάρι και ένα επιδόρπιο, δηλαδή, φρούτα και διάφορα γλυκά. Η διατροφή των Ελλήνων κυριάρχησε αλεύρι πιάτα. Από τα φυτικά τρόφιμα προτίμησε φως και μαλακά λαχανικά: μολόχα, μαρούλι, λάχανο και μανιτάρια, τις τρούφες, τις ελιές και τουρσί κάππαρη. Όσπρια και λαχανικά είναι πιο απλές καθημερινές τρόφιμα και συνέχισε φαγητό στους φτωχούς. Κρέας λιχουδιές θεωρείται λαγός, καθώς και τις συμβατικές και γκρι τσίχλες. Η κύρια θεραπεία ήταν η ίδια σάλτσα ψάρια της θάλασσας, η χελώνα, οι αστακοί και τα στρείδια. Γνωστό μελετητή της αρχαίας ιστορίας και αρχαιολογίας του Βορείου Ευξείνου Πόντου - VI Cadet είπε ότι μεταξύ των προϊόντων που κάτοικοι έτρωγαν χερσόνησο, είναι: ψωμί κριθάρι και σιτάρι, παστά και μαριναρισμένες ελιές, οι οποίες εισήχθησαν από την νότια ακτή του Πόντου και της Μεσογείου, αγγούρια, φασόλια, αρακάς, γογγύλια, ραπανάκια, σκόρδο και τα γλυκά κρεμμύδια. Είναι γνωστό ότι οι κάτοικοι της μητροπολιτικής των Ηράκλεια και Χερσόνησος - Μέγαρα φημίζεται για την καλλιέργεια και το εμπόριο στα κρεμμύδια. Από τα φρούτα και καρποί πρέπει να σημειωθεί: μήλα, αχλάδια, δαμάσκηνα, κεράσια, σύκα, κυδώνια, σταφύλια, αμύγδαλα, φουντούκια και καρύδια. Περιέρχεται σε ημερομηνίες πόλη και τα βρώσιμα κάστανα. Των σιτηρών, εκτός από κριθάρι και το σιτάρι, το κεχρί, θα πρέπει να αναφερθούν. Καλλιέργεια και την κατανάλωση των φαγόπυρο θεωρείται αμφίβολη, όπως διαπιστώθηκε από αρχαιολόγους SF Strzheletskim φέρεται χάλια στο γραφείο ενός από τους Clairaut ήταν convolvuli φαγόπυρου, ότι είναι ένα ζιζάνιο των εαρινών καλλιεργειών. Σημαντική θέση στη διατροφή των αρχαίων Ελλήνων που κατέχει διάφορα ψάρια: λευκό οξύρρυγχου, καλκάνι, κέφαλος, το σκουμπρί, σαυρίδι, σουλτάνος, γαύρος. Αλιεία του από τους τοπικούς αλιείς σε όλα τα Poberezhnyi ελληνικά χωριά. Ως βασικό είδος διατροφής καταναλώνονται νωπά, αλατισμένα, καπνιστά και τουρσί ψάρια. Κρίνοντας από τις δεξαμενές rybozasolochnyh λουτρά της αρχαίας χερσονήσου, σύμφωνα με τον ίδιο ερευνητή, κατά τους ετήσιους αλάτισμα 30-35 thousand εκατόκιλα των ψαριών. Πιστεύεται ότι ένα μέρος των ψαριών που προοριζόταν για εξαγωγή και τις ανάγκες του στρατού Ρωμαϊκής, ως μέρος της διατροφής των στρατιωτών που περιλαμβάνονται παστά ψάρια. Χερσόνησος αγοράσουν φρέσκο ψάρι κατευθείαν από τους αλιείς, όσο και στην αγορά, όπου, κατά πάσα πιθανότητα την παγιωμένη παράδοση μεταξύ των Ελλήνων, με την εμφάνιση των φρέσκων ψαριών ενημερώνει αμέσως τους κατοίκους της πόλης. Επειδή ορισμένα είδη ψαριών προετοίμασε τη σάλτσα ψαριών - Harum, που αντιπροσώπευε ένα προϊόν κατανομή του στους ιστούς των ψαριών, ψημένα σε μια συγκεκριμένη συνταγή. Προετοιμασία Garuma διατηρημένα στη βυζαντινή εγκυκλοπαίδεια X in. Κ. ε. "Geoponike". Από την περιγραφή αυτή είναι προφανές ότι η σάλτσα που χρησιμοποιείται για το μαγείρεμα διάφορα ψάρια, προτιμώντας τα λιπαρά, αρωματικά βότανα (άνηθο, σέλινο, θυμάρι, μέντα, Ruta, ρίγανη, κ.λπ.) και το αλάτι. Όλα αυτά τα στρώματα (χόρτο, ψάρι, αλάτι) τοποθετήθηκαν σε ένα κεραμικό δοχείο, εναλλαγή μεταξύ των τριών αυτών επιπέδων να καλύψει το σκάφος, και στη συνέχεια να κλείσει το καπάκι και το αφήνουμε για επτά ημέρες. Αργότερα αυτό το μείγμα, ανακατεύοντας μέχρι το κάτω αριστερά στο σκάφος για περίπου ένα μήνα, και αν ήθελαν να επισπεύσει τη διαδικασία, τότε θερμαίνεται. Λαμβάνονται με τον τρόπο αυτό το υγρό χύθηκε μετά το στράγγισμα σε αμφορέα για τη μεταφορά ή τρώγονται ως καρύκευμα. Τα καλύτερα του είδους Garuma που λαμβάνεται από το σκουμπρί, και φθηνότερες - ένα μείγμα από το σκουμπρί και το γαύρο, ή μόνο του γαύρου. Πολύ φθηνά παρασκευάζονται από εντόσθια ψαριών.